Facémolo con teimosía, con tesón, desde sempre. Somos dous fronte a un mundo que non entende. Din que o pracer é emocional. Eu non. Necesito a pel. O contacto. O latexo. Porque sen iso… estaría morto. (Do libro Cando chove por dentro ou como mollar sen auga os sentimentos no blogue sonmeigo.com)